Türkçedeki 21 ünsüz, sert ve yumuşak olmak üzere iki gruba ayrılır.
Sert ünsüzler (sessizler):
f, s, t, k, ç, ş, h, p
Geri kalan ünsüzler ise yumuşak ünsüzlerdir.
Türkçede sebep, ayak, bıçak, geçit, ağaç kelimelerinde görüldüğü gibi son seste bulunan sert ünsüzler, ünlüyle başlayan bir ek aldıklarında yumuşak ünsüze dönüşürler. p, ç, t, k – b, c, d, g dönüşmesi olur.
Ör: Sebep-sebebi, ilaç-ilacını, geçit-geçidi, bıçak-bıçağı, ayak-ayağı…